Mobiliteit is bijzaak

 

‘De eerste sneeuw’. Prachtig is de blik op een ongerept en onaangeroerd sneeuwtapijt. Enkel jammer dat de postbode reeds is gepasseerd met z’n grote lompe dokwerkers-schoenen aan. Daar word ik een beetje verdrietig van, het verstoort het luxueuze gevoel bij dit beeld.

Ikzelf twijfel … die grote lompe bergschoenen die ik aan trek in de bergen, waar ik niemand behalve een paar berggeiten tegenkom, kan ik in ieder geval niet aan doen naar mijn werk. Mijn baas ziet me vandaag en daarenboven heb ik nog een afspraak met een klant. Bergschoenen zouden absoluut niet getuigen van professionalisme.

Sneakers dan maar? Ik trek ze aan en ga voor de spiegel staan. Behalve dat ze me gemakkelijker door de sneeuw zullen loodsen dan de hakken die ik normaal aan doe, brengen deze platte schoenen echter niet veel moois. Ik zie er uit als iemand die niet om zichzelf geeft, als de vrouw van Onslow uit ‘Keeping up appearances’.

Nee, dit gaat niet. Zo plat en barbaars kan ik me niet vertonen aan de buitenwereld. Een beetje vrouw, denk ik, weet het oncomfortabele gevoel van hoge hakken en sneeuw te trotseren. Ik herinner me een trip naar Moskou waar alle vrouwen in de winter door een diepe laag sneeuw flaneerden met ontzettend hoge naaldhakken. Als zij dat kunnen, dan kan ik dat ook. Ik zal me moeten concentreren als ik de gevaarlijke sneeuwwandeling maak van de parking tot aan het kantoor, ik zal iedere stap voorzichtig moeten balanceren, maar de prinses in mij zal er staan!

Heerlijk die hoge hakken. Ze maken me veel eleganter omdat ze mijn vrouwelijke vormen accentueren: borst vooruit en kont naar achteren. Dat gaat automatisch bij hoge hakken, je neemt vanzelf een veel voornamere houding aan en je hele outfit lijkt deftiger, meer ‘chic’. Op mijn werk voel ik me sterker, meer onafhankelijk en zelfs machtig. Mobiliteit is geen issue, wandelen is tenslotte niet het meest belangrijke vandaag … Wat wél cruciaal is, is dat ik mezelf ga verkopen als een dame van stand, een intelligente, onafhankelijke, sexy en machtige vrouw die de wereld aan kan op haar eigen manier. (in mijn dromen althans ;))

’s Avonds keer ik terug naar mijn auto. Ik betrap een andere vrouw op stiletto’s en haar gekunstelde manier om elegant te blijven wandelen. Het lijkt een beetje zielig misschien. Ik voel mezelf een beetje als een dom blondje die koste wat kost het meest vrouwelijke uit zichzelf wil halen en daarbij vergeet dat mannen ook af en toe houden van een vrouw die zich niet aanstelt.

Maar toch, ik heb veel ervaring met hoge hakken en ik kreeg van mijn moeder een ijzersterke handleiding om in alle situaties elegant te blijven: kleine pasjes nemen, armen natuurlijk laten meebewegen om te zoeken naar balans, voeten in een rechte lijn voor elkaar. Het lukt me bijna perfect in de sneeuw en ik zal mijn Assepoester-schoenen morgen opnieuw met plezier weer aan doen.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s